Weer terug....

Hallo allemaal,

Inmiddels zit ik weer thuis in Volendam, de laatste 2 weken zijn voorbij gevlogen. Me pa en ma, ome Evert en ik hebben veel uurtjes in de bus gesleten om overal te komen waar ik het afgelopen half jaar ben geweest. Ik zal kort samenvatten wat we allemaal meegemaakt hebben.

Nadat ik naar Accra ben gereist om ze dezelfde dag van het vliegveld te pikken, zijn we de volgende dag meteen weer teruggegaan naar Kumasi. Daar even rustig gedoucht (ze moesten een beetje wennen aan het douchen met koud water in een emmertje) en lekker gegeten bij de Vic Baboo's in Kumasi. De volgende dag een taxi genomen naar Kokobeng, naarmate we steeds meer van de bewoonde wereld weg raakten kreeg deze taxi het een beetje moeilijk met de lastig begaanbare rode wegen, vol met kuilen, gaten en stenen. (me moeder werd er al een klein beetje zenuwachtig van). Eenmaal aangekomen heb ik ze eerst voorgesteld aan me beste vrienden in het dorp, en daarna de werkplek bezocht.. Later werden we nog meegenomen naar iemand zijn sinaasappelen farm. Allemaal echt heel leuk om te zien. Ik had iedereen belooft om er nog 1 gezellige avond van te maken dus gingen we ons daarop voorbereiden. Alleen was er 1 probleem, de slaapplek van me pa en ma was nog niet geregeld. Degene die de sleutel had was toevallig in Kumasi.. maarr hij zou snel terugkomen.
Toen we om een uur of 10 nog in het barretje zaten was de sleutel er nog steeds niet, en toen werden er opeens andere kamers aangeboden bij afrikaanse gezinnen in huis. Maar in dat soort compounds zijn geen normale wc's dus daar waren Klaas en Aaf het niet mee eens. Kortom een heel gedoe, maar uiteindelijk een bed geregeld met wc in het huis. Iedereen dacht dat nu alles wel opgelost was... totdat me moeder naar de wc ging, 5 seconden later een harde schreeuw : KLAAS HELP! bleek dat er een vleermuis in de pot zat te spartelen in het water. Dat was dus wel de druppel. "Wij gaan vanaf nu in een hotel!" zei me vader. Ik begreep dat ik vanaf nu wat voorzichtiger moest zijn.
De volgende ochtend moest er dan weer afscheid genomen worden, Ik voelde de bui al hangen dus ben niet het hele dorp afgegaan. Maar alleen van Ennie, Fungu, Sarforo en Kwame Adu afscheid genomen. Weer werd het me teveel en zo stonden er 4 grote kerels te janken..

Daarna diezelfde ochtend de reis naar Bolgatanga begonnen. Na een bus reis van 8 1/2 uur kwamen we aan. Toen pas knapte ik weer een beetje op, want daar stond Ibrahim op ons te wachten, en Ibrahim kan en zal ik natuurlijk nooit vergeten, wat een geweldige snuiter. Die nacht hebben we nog bij Ibrahim geslapen, en de volgende dag naar mijn gastgezin gegaan. Hier ook met iedereen kennis gemaakt, ik had me pa en ma na het geval in Kokobeng op het allerergst voorbereid, en zodoende zeiden ze nu dat het allemaal wel meeviel.. Toch sliepen ze liever in een hotel. De bikkel ome Evert koos ervoor om met mij in het gastgezin te blijven. Ik hoopte eigenlijk TZ te eten, maar waarschijnlijk omdat me familie er was, had Fatima rijst gemaakt (heel lekker vond ook me ome Evert). Alles ging eigenlijk soepeltjes totdat we gingen slapen.. Eerst liep er een grote kakkerlak in de kamer, die door iemand met de blote voet werd doodgetrapt, toen lagen we net (in een veel te klein bed) en hoorde ik dat er mug in de klamboe zat.. dus alles weer uitgeklopt. Daarna bleek dat de hitte van het Noorden van Ghana toch nog wel aanwezig is dus was het vrij benauwd in het hutje. En Ome Evert moest snachts ook naar de wc.. maar die is er niet in de compound.. Dus Ome Evert snachts om 4 uur tussen de koeien en hun stront lopen zoeken naar een geschikte plasplek, Komt ie Fatima tegen die de poort voor hem heeft geopend. Daarna is ie buiten blijven zitten, en daar besloten om de komende nacht voor het hotel te gaan.

De volgende heeft Ibrahim ons meegenomen voor een kleine tour door dorpjes en om zijn eigen farm te laten zien. De Farm was echt heel groot, bijna alles word er verbouwd.. hij heeft alles uitgelegd over genezende kracht van bepaalde planten, best interressant allemaal. En we waren lekker aan het lopen totdat er regen aankwam, en niet zo'n beetje regen. We schuilden voor anderhalf uur bij een soort gezinnetje zoals je ziet met "groeten uit de rimboe". Toen de regen eenmaal was gestopt moesten we nog terug, het hele zaakje was overstroomt en op bepaalde punten liepen we tot boven onze knieen in het stromende water. Achteraf vond iedereen het wel een fantastische ervaring om mee te maken.

De volgende ochtend gedag gezegd tegen Ibrahim, wat ook weer klote was. Ik ben niet zo van het afscheid nemen denk ik. En toen weer terug naar Kumasi, vanaf daar de volgende dag richting Cape Coast, waarvan ik dacht dat er mooie stranden in de buurt waren, Natuurpark en het oude slavenfort wat ook nog in Nederlandse handen is geweest. De laatste 2 waren er wel maar de mooie stranden niet, het strand was helemaal bevuild met afval, echt te smerig.. het hele Cape Coast kwam een beetje op ons over als heel erg arm, een soort krottenwijk. Beetje jammer, maar toch nog wel relaxte laatste dagen gehad..

En nu zijn we dus weer terug. Ik kan niet zeggen dat ik daar echt blij om ben, ik ben gewend aan het leven daar geraakt, rode prutwegen, Hutjes die bijna uit elkaar vallen, mensen die eigenlijk niks hebben maar toch kunnen genieten van het leven, de gastvrijheid en vriendelijkheid van de mensen. Ik kan iedereen echt nooit vergeten en dat wil ik ook niet, ik heb ze allemaal stuk voor stuk, van Bolga naar Kokobeng beloofd dat ik terugkom, of het nou vroeg of laat is kan ik nu nog niet zeggen. Maar dat ik hier terugkom staat vast.

Tot slot wil ik iedereen bedanken voor het blijven reageren op de site, Ome Evert voor het volgen van me pa en ma naar het verre Ghana, en me vrienden voor het spandoek dat nu nog steeds voor het voorraam hangt.

En ik hoop dat ik iedereen een beetje heb kunnen vermaken met me verhaaltjes, en dat jullie een beetje een idee hebben gekregen van het leven in Ghana.

Groeten Rene

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl